1، انسان را به شر میکشاند.
به این نحو که یا خواسته شری در او پدید می آورد یا 1 میشود خیری را از راه شر طلب کند.
در تمام این موارد، خواسته عجولانه انسان مانند نفرینی علیه خودش عمل میکند.
یعنی نتیجه با حرص و شتاب خواستن چیزی بدی است(هر چند آنچه که با عجله مورد درخواست است چیز خوبی باشد).
پس باید با سرعت مقادير الهی همراه شد و جلوتر از قضای الهی چیزی نخواست و قدمی برنداشت.
تنها کسی توفیق چنین حلمی و صبری را داراست که اوقاتش صرف بندگی و همتش مصروف عبودیت و ذهنش مستغرق طاعت باشد؛ یعنی از خواستن دست برداشته و خواسته ها را به مولایش سپرده باشد.
چنین کسی دائما در خیر محض است و مدام در سرور و رفض.
و خداوند فرمود:
و آدمى به دعا شرى را مىطلبد چنان كه گويى به دعا خيرى را مىجويد. و آدمى تا بوده شتابزده بوده است.
وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ ۖ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا /۱۱ اسراء
نیک اقبال
•┈┈••✾•
برچسب:
نویسنده: حسین رستمی